.. แม่เลี้ยงลูกกี่คน  ก็เลี้ยงได้ ..

     ลูกคนไหนเลี้ยงแม่ตอบแกบ้าง

     เมื่อมีเมีย เลี้ยงเมีย เสียทุกทาง

  เป็นแบบอย่างกันมา ... น่าแปลกใจ  ??


    แม่อดอยากปากแห้ง  จนซีดเซียว

   กินแต่เปรี้ยว  คาวหวาน..ทานไม่ได้

    แม่ถนอมกล่อมเกลี้ยง  เลี้ยงลูกไว้

       ตั้งแต่ในท้องแม่  .. ตั้งเก้าเดือน


    ทั้งสายเปล สายใจ เหมือนสายเลือด

      แม่ยอมเชือดให้ลูกได้ ไม่ฟั่นเฟือน

    หยดน้ำนม  หยาดน้ำตา แม่ย้ำเตือน

       แม่เป็นเหมือน แม่พระ ผู้อารีย์


  ...   เมื่อเติบโตโถลูก  มาลืม แม่  ...

         บางคนแย่ตีด่า  น่าบัดสี

       แม่ของฉัน แม่ท่าน จะชั่วดี

         ก็ยังมีชื่อว่า  แม่  แน่นิรันดร์


   ... เมื่อจะรู้ว่าแม่รัก ประจักษ์จิต ...

       จะได้คิดเมื่อมีลูก ปลูกรักมั่น

     เรารักลูกอย่างไร  แม่เหมือนกัน

   กงกรรมนั้น กงเกวียน   เวียนหมุนไป



     (((  หรือ ลูก จะลืม ... แม่  )))